Wikia

Memory Alpha

Deep Space 9

Dyskusja16
969stron na
tej wiki

Ten artykuł jest właśnie poddawany intensywnej rozbudowie. Poniżej znajduje się treść medalowego artykułu Anglojęzycznej Wersji Memory Alpha. Jeśli chcesz wspierać rozwój Polskiej Wersji Memory Alpha pomóż przetłumaczyć go na język polski! Zobacz też inne tłumaczone strony oraz Pomoc dla tłumaczy.

Na temat serialu patrz Star Trek: Deep Space Nine.
Deep space 9
Typ: Orbitalna Stacja Dokowań
Średnica: 1451.82 metrów
Wysokość (maksymalna rozpiętość w pionie): 969.26 metrów
Masa: 10,120,000 ton metrycznych
Poziomów: 98
Załoga: od 300 do 1,200 (Federacja i Bajoranie)
Maksymalna ilość załogi: 7,000
Doki: 6 dużych pylonów dokujących; 3 średnie śluzy dokujące; 9 małych śluz dokujących; 6 lądowisk
Uzbrojenie: 48 fazerów (działka obrotowe) + 36 fazerów (działka stacjonarne) + 3 fazery (działa wysuwane); 48+ wyrzutni torped, 5,000+ torped fotonowych (po przebudowie w 2372 roku)
Obrona: tarcze deflektora
Deep Space 9 CGI

Jedna z najważniejszych historycznie, politycznie i strategicznie baz gwiezdnych w Kwadrancie Alfa, Deep Space 9, wcześniej znana jako Terok Nor, była orbitalną bazą gwiezdną skonstruowaną przez Kardazjan na orbicie Bajor. Po wycofaniu się Kardazjan DS9 oddana w zarząd Zjednoczonej Federacji Planet stała się ważnym portem handlowym oraz przyczółkiem defensywy z uwagi na lokalizację tuż przy wejściu do bajorańskiego korytarza podprzestrzennego. W trakcie Wojny z Dominium jeszcze bardziej zyskała na znaczeniu jako kluczowy punkt strategiczny do obrony Kwadrantu.

ZałogaEdytuj

(Until 2375)

Nie żyją:

Znani mieszkańcyEdytuj

Przedstawiciele obcych cywilizacjiEdytuj

HistoriaEdytuj

Terok Nor i Okupacja Edytuj

Terok Nor została zbudowana w latach 2346 - 2351. (DS9: „Babel”, „Wrongs Darker Than Death or Night”) Oryginalnie pełniła rolę rafinerii rudy uridium, minerału wydobywanego na Bajor. Z tego tez powodu Terok Nor wyposażona jest w urządzenia służące do przetwarzania i transportu rudy w pierścieniu doków. Stacja służyła również jako stanowisko dowódcze kardazjańskich Prefekta Bajor - Gula Dukata, który zajmował się wojskowymi aspektami okupacji Bajor. Podobnie jak na powierzchni planety, na stacji obowiązywał czas 26-cio godzinny.

W roku 2362 Gul Dukat powołał na stanowisko szefa ochrony stacji nie-Kardazjanina, Zmiennokształtnego Odo. Jego wybór, choć budzący kontrowersje, motywowany był tym, że Odo, nie powiązany z żadną ze stron konfliktu mógł zachowywać w trakcie śledztw pełen obiektywizm. (DS9: „Necessary Evil”)

W 2369 roku Kardazjanie podjęli decyzję o wycofaniu się z Bajor po 60 latach okupacji. Stację pozostawiono na orbicie, gdyż niemożliwe było przetransportować ją na terytorium kardazjańskie. Przed ostatecznym wycofaniem się ze stacji żołnierze zdemolowali i rozkradli znaczną część jej wyposażenia po czym zamordowali kilkunastu włascicieli sklepów z Promenady. (DS9: „Emissary”)


Nieznane są przyczyny dla których Kardasjanie zdecydowali się na opuszczenie stacji nie niszcząc jej tak, aby uniemożliwić wykorzystanie jej przez Bajoran. Prawdopodobnie Kardasjanie zakładali możliwość powrotu na stację w bliżej nieokreślonej przyszłości, na co wskazywać może ich rola w drugim sezonie DS9. Jednak w serii Millennium ujawniono iż sekwencja autodestrukcji została zatrzymana przez Garaka, który udał się o sześć lat w przyszłość gdzie wszedł w posiadanie węzła pamięci zawierającgo kody dowodzenia Dukata. Garak użył tych kodów do zatrzymania procedury autodestrukcji, a następnie wymazał wspomnienia o całym zdarzeniu.

DS9 i FederacjaEdytuj

Galaxy class docked at DS9

USS Enterprise-D przy doku Deep Space 9 w 2369.

Plik:Voyager at DS9.jpg
Plik:Voyager leaves Deep Space Nine.jpg

Po wycofaniu się Kardasjan , tymczasowy rząd Bajor złożył wniosek o członkostwo w Federacji oraz o pomoc Gwiezdnej Floty w remoncie i utrzymaniu Terok Nor. W wyniku skomplikowanej umowy ustalono, że oficer z ramienia Gwiezdnej Floty przejmie dowództwo nad stacją, ale ta pozostanie terytorium należącym do suwerennej planety Bajor. W związku z tym reprezentant bajorańskiej milicji będzie pełnić funkcję pierwszego oficera na stacji za razem będąc łącznikiem z władzami Bajor. Zmieniono nazwę stacji na "Deep Space 9", a na stanowisko dowódcy został powołany Benjamin Sisko, po rekomendacji ze strony admirała Leytona.(DS9: „Emissary”, „Homefront”)

Jedną z najważniejszych kwestii z jaką musiał zmierzyć się Benjamin Sisko był rozwój handlu na stacji. Kardasjanie dopuścili do działaności na niewielką skalę kilku przedsięwzięć usługowych i rozrywkowych, które działały w dwupoziomowym pasażu zwanym promenadą. Ponieważ właścicielami zdecydowanej większości tych przedsięwzięć nie byli Bajoranie, Sisko chciał przekonać ich do pozostania na stacji tak aby przyczynili sie do rozwoju handlu w przestrzeni należącej do Bajoran. W szczególności istotne było przekonanie Quarka właściciela "Baru Quarka" największej placówki na promenadzie do pozostania na stacji, co byłoby dobrym przykładem dla innych. Ostatecznie Sisko zdołał przekonać Quarka nie tylko do pozostania na DS9, ale również do przyjęcia funkcji przewodniczącego Stowarzyszenia Kupców Promenady.(DS9: „Emissary”, „Call to Arms”)

Stacja szybko stała się ważną ze strategicznego punktu widzenia instalacją dla Gwiezdnej Floty. Tysiące statków dokowało tu z przeróżnych powodów. Pierwszym statkiem Gwiezdnej Floty, który zadokował do DS9 był Enterprise-D w 2369 roku. To na tym statku dotarła na stację większość jej późniejszego personelu, zaopatrzył on też stację w pierwsze trzy egzemplarze małych statków klasy runabout inaczej zwanej Danube.(DS9: „Emissary”). Kilkanście tygodni później Enterprise-D powrócił na stację, aby pomóc w naprawie bajorańskiego systemu akweduktów zniszczonego w trakcie okupacji. TNG: „Birthright, Part I”. DS9 była też ostatnią lokalizacją w Kwadrancie Alfa statku USS Voyager przed jego zniknięciem w Kwadrancie Delta, zdarzenie to miało miejsce w 2371 roku. VOY: „Caretaker”). Statek ten pojawił się na stacji w związku z poszukiwaniem statku Maquis. Kilka lat później w 2376 , roku stacja pomogła załodze Voyagera skontaktować się z dowództwem Gwiezdnej Floty, stało się to w wyniku zainstalowania na stacji systemu wykrywania anomalii przestrzennych. (VOY: „Pathfinder”)

DS9 i bajorański korytarz podprzestrzennyEdytuj

Bajoran wormhole

bajorański korytarz podprzestrzenny

Zaledwie kilka dni po przejęciu stacji przez Federację miało miejsce epokowe odkrycie, które zmieniło przeznaczenie stacji na zawsze. Wraz z poparciem uzyskanym ze strony ówczesnej bajorańskiej Kai Opaki, Sisko i jego oficer naukowa Jadzia Dax starali sie odnaleźć mityczną Celestial Temple Proroków w celu odnalezienia drogi do zjednoczenia ludu Bajor. W trakcie tych poszukiwań,na pokładzie USS Rio Grande , Sisko i Dax natrafili na jedyny stabilny korytarz podprzestrzenny w całej galaktyce. Okazało się, że za pośrednictwem tego korytarza można sprawnie i szybko przebyć odległość 70 000 lat świetlnych z Bajor w Kwadrancie Alfa do Idran System w Kwadrancie Gamma. (DS9: „Emissary”)

The presence of a stable wormhole inside the Bajoran star system would have an enormous impact on commerce throughout the region, making the system one of the most important locations in the entire Federation — a fact recognized by the Bajorans, the Federation, and the Cardassians. Major Kira Nerys, DS9's first officer, ordered the station moved to the mouth of the wormhole in order to cement Bajor's claim. Despite the massive forces and pressures involved in moving the station with only six working thrusters, Chief of station operations Miles O'Brien devised a risky method by which the deflector shields were altered to lower the station's inertial mass to a level sufficient for movement at the speeds necessary to reach the wormhole. The station was positioned close to the mouth of the wormhole, approximately 1,000 kilometers from its event horizon. (DS9: „Emissary”)

However, the Cardassians had not completely abandoned the system, maintaining surveillance of activities in the region; they quickly found out about the wormhole's discovery and attempted to claim the wormhole for themselves. Gul Dukat ordered his warship through the wormhole, and was apparently trapped on the far side when the beings controlling the wormhole collapsed its entrance. A short time later, three additional Galor-class warships, under the command of Gul Jasad of the Seventh Order approached the station. Following a brief armed standoff, the wormhole reappeared, and both the Rio Grande and Dukat's warship returned. With a firm Bajoran-Federation claim established on the wormhole, the Cardassians withdrew. (DS9: „Emissary”)

The impact the wormhole had on the station was enormous. Rather than a minor orbital servicing station and transfer point, DS9 had the potential to become one of the top commerce stations in the entire quadrant. Eager to explore the vast new territories of the Gamma Quadrant, dozens of races established trading relations with Bajor and began sending starships through the wormhole. At the same time, DS9 became the first point of contact in the Alpha Quadrant for any native species traveling from the Gamma Quadrant. Within the first two years, ships operating from or passing through DS9 made contact with at least twelve different cultures, including the Dosi, the Karemma, the Skrreeans, the Hunters and the Tosk, the Rakhari, the Wadi, and the Paradans. (DS9: „Rules of Acquisition”, „The Search, Part I”, „Sanctuary”, „Captive Pursuit”, „Vortex”, „Move Along Home”, „Whispers”)

DS9 i sprawa bajorańskaEdytuj

Stacja DS9 była także wyjątkowo istotnym miejscem z punktu widzenia rozwoju kontaków między Bajoranami ,a Faderacją. W związku z tym czasami dochodziło również do napięć pomiędzy wyżej wymienionymi stronami. W drugiej połowie 2369 roku doszło do sporu pomiędzy bajorańskimi fundamentalistami religijnymi, których liderem była wówczas Vedek Winn Adami, a grupami przychylnymi bliższym kontakom z Federacją. Miało to związek z wyborami na stanowisko Kai, w których brała udział Vedek Winn Adami, a do których doszło po zniknięciu Kai Opaki na początku tego roku. Do napięcia doszło gdy Winn zaprotestowała przeciw naukowej koncepcji dotyczącej bajorańskiego korytarza podprzestrzennego nauczanej w szkole na DS9 przez nauczycielkę Keiko O'Brien, doszło do nieporozumień na ten temat między bajorańskimi konserwatystami , a przedstawicielami Federacji. (DS9: „In the Hands of the Prophets”)

Na początku 2370 roku, ekstremistyczna frakcja Alliance for Global Unity znana też jako "Krąg wznieciła powstanie przeciw bajorańskiemu rządowi tymczasowemu. Stacja stała się wówczas jednym z celów ataków tej frakcji. Celem ekstremistów było zmuszenie wszytkich nie-Bajoran do opuszczenia DS9. Cały personel oraz cywilni obywatele Federacji otrzymali rozkaz do ewakuacji, ale Sisko wraz z grupą ochotników zdecydował się pozostać na DS9, w celu nie dopuszczenia do przejęcia DS9 przez ekstremistów. Oddział milicji bajorańskiej pod dowództwem ministra Jaro Essa,jak się okazało lidera "Kręgu", wylądował na stacji, aby przejąć nad nią kontrolę. Przez dwie doby, oddział bajorańskich ekstremistów na czele z Genarałem Krimem i pułkownikiem Dayem Kannu prowadził coś w rodzaju "zabawy w kotka i myszkę" z grupą ochtników Federacji pod dowództwem Sisko, o kontrolę nad stacją. Ostatecznie ekstremiści bajorańscy musieli zrezygnować, gdy na posiedzeniu tymczsowego rządu Bajor ujawniono fakt, że ekstremiści "Kręgu" byli potajemnie dozbrajani przez Kardasjan, a pośrednikami we wzajmnych kontaktach byli Kressari. Ujawnienie tego faktu doprowadziło do przywrócenia kontroli nad DS9 właściwemu personelowi.

W późniejszych latach dochodziło niekiedy jeszcze do wzrostu napięcia pomiędzy stroną bajorańską, a Federacją, ale nigdy nie były to już tak poważne konflikty. Z czasem nieufność Bajoran wobec Federacji i Gwiezdnej Floty zniknęła niemal całkowicie. Poważną rolę w tej kwestii odegrał Benjamin Sisko, uważany przez Bajoran za wysłannika proroków co pomogło zaaakceptować go przez stronę bajorańską jako dowódcę stacji.DS9: „The Homecoming”, „The Circle”, „The Siege”)

W alternatywnym czasie, w którym Benjamin Sisko został najprawdobodobniej zabity w wypadku na pokładzie USS Defiant, DS9 została przeniesiona doklingońskiej kontroli w2373. (DS9: „The Visitor”)
See also: DS9: "Destiny", "Accession", "Life Support", "Rapture".

DS9 i sprawa MaquisEdytuj

Około daty gwiezdnej 47800, kardasjański frachtowiec Bok'Nor niespodziewanie uległ eksplozji w chwilę po zadokowaniu do stacji. Do ataku przyznała sie nieznana wcześniej grupa z kardasjańskiej strefy zdemilitaryzowanej nazywająca się Maquis. Maquis wywodzili się spośród pozbawionych obywatelstwa Federacji kolonistów, których miejsca zamieszkania zostały dobrowolnie przekazane pod kontrolę kardasjańską w wyniki układu pokojowego z Federacją. Maquis przemycali broń z obszarów Federacji w celu przeprowadzania akcji terrorystycznych. Wkrótce po pierwszym ataku, Maquis dokonali również porwania Gul Dukata podczas konsultacji jakie ten przeprowadzał z Sisko, a które toczyły się na DS9. (DS9: „The Maquis, Part I”) Pomimo, iż DS9 nie znajdowała się na terenie Kardasjańskiej Strefy Zdemilitaryzowanej to leżała ona w bliskim sąsiedztwie tej strefy, budząc zrozumiałe zainteresowanie Maquis. Do najbardziej spektakularnych akcji Maquis na DS9 należało porwanie transportu 12 replikatorów przemysłowych, które Federacja podarowała Kardasjanom w związku z ich stratami w wojnie z Klingonami. Wówczas to Michael Eddington, wysoki oficer Gwiezdnej Floty, przeszedł na stronę Maquis, aby wkrótce połączyć ich różne oddziały pod swoim dowództwem. DS9: „For the Cause”)

Patrz także: DS9: "Tribunal", "Defiant", "For the Uniform".

DS9 and the Dominion WarEdytuj

Defiant DS9

USS Defiant opuszcza DS9

Stacja DS9 najbardziej jednak zasłynęła, dzięki roli jaką odegrała w czasie Wojny z Dominium, a zwłaszcza w czasie inwazji jaką siły [[DominiumDominium przeprowadziły na Kwadrant Alfa. Około daty gwiezdnej 47950, Benjamin Sisko, Quark, Jake Sisko oraz bratanek Quarka Nog zostali porwani w czasie wycieczki na obszarze Kwadrantu Gamma przez Jem'Hadar rasę żołnierzy Dominium. Równocześnie przedstawiciel Dominiumpoinformował personel DS9, że Dominium nie będzie tolerować naruszania swoich granic. To "naruszanie zostało zdefiniowane jako: "każdy statek wlatujący przez korytarz do Kwadrantu Gamma. Po tym jak statek klasy Galaxy USS Odyssey został zniszczony przez Jem'Hadar, stacja DS9 znalazła się na samej linii frontu, nowego konfliktu.DS9: „The Jem'Hadar”) po tym, Gwiezdna Flota przydzieliła eksperymentalny statek wojenny USS Defiant do stacji by wprowadzić dodatkową linię obrony przeciwko zagrożeniu ze strony Dominium. (DS9: „The Search, Part I”) In addition, Commander Sisko launched a crash program to upgrade and expand the station's own tactical systems, adding new, heavier shield generators, more powerful phaser arrays, and a large battery of photon torpedoes. These upgraded weapons actually saw their first use against Klingon warships in their abortive attack on DS9 in early 2372. (DS9: „The Way of the Warrior”)

See also: First Battle of Deep Space 9

In addition to the threat of invasion by the Jem'Hadar, the Dominion also posed another, more sinister threat — infiltration by Changelings, the Founders of the Dominion. Because these beings could assume any form and avoid detection by almost all normal sensors, the potential damage from espionage and sabotage was enormous. DS9's crew helped pioneer several methods that tried to combat this threat, including phaser sweeps and blood screenings. (DS9: „The Adversary”, „Homefront”)

When the Dominion finally entered the Alpha Quadrant in 2373, the first battle was, surprisingly, not fought at DS9 as anticipated. A large fleet of more than 50 Jem'Hadar warships bypassed the station and moved instead to annex the Cardassian Empire — at the invitation of Gul Dukat. DS9 became a marshalling point for both Klingon ships (retreating from their Cardassian conquests) and for Starfleet, as well as a squadron of Romulan warbirds that joined the fleet. However, the Dominion chose not to launch an immediate attack on the station, and the fleet dispersed. (DS9: „By Inferno's Light”)

After securing the Cardassian territories, the Dominion began sending weekly supply convoys, including dozens of fresh warships, through the wormhole. Without sufficient forces, station personnel could only watch as more and more troops and warships poured into the Alpha Quadrant. As the Dominion also began securing nonaggression pacts with several regional powers, Captain Sisko, with approval from Starfleet Command, began to blockade the entrance to the wormhole with self-replicating mines. In response, the Dominion launched a massive assault fleet to capture the station and take control of the wormhole.

Plik:Battle of DS9 1.jpg

In the ensuing battle, DS9 accounted for the destruction of over 50 Jem'Hadar and Cardassian ships. Additionally, the USS Defiant was successful in completing the minefield, sealing off the wormhole. However, Dukat committed additional ships to mount another assault, and facing overwhelming numbers, Sisko decided to abandon the station. (DS9: „Call to Arms”)

See also: Second Battle of Deep Space 9

Facing an invasion on several fronts, Starfleet was unable to mount a counteroffensive to retake the station for several months. During this five-month period, the station was personally commanded by Gul Dukat in cooperation with Weyoun, the Vorta supervisor of the Cardassian Union. It was also re-named Terok Nor, its name from the days of the Occupation. Although it was officially still owned by the Bajoran government, for all intents and purposes it was once again a Cardassian station. However, because the minefield operated independently from the station, DS9 played no important role in the Dominion war effort aside from serving as a resupply outpost.

In mid-2374, the allies launched an offensive aimed at recapturing the station and preserving the minefield. Under the command of Captain Sisko, the allies won a major victory during Operation Return. Despite the loss of the minefield, Captain Sisko convinced the Bajoran Prophets residing in the wormhole to completely eliminate Dominion reinforcements passing through the wormhole. Without their expected reinforcements, and with the Federation and Klingon fleet breaking through the battle towards the station, the Dominion was forced to abandon it. (DS9: „Sacrifice of Angels”)

After the return to Federation control, DS9 became the headquarters of the combined allied Ninth Fleet. (DS9: „You Are Cordially Invited”)

For the remainder of the war, DS9 functioned as a major repair and resupply depot for Starfleet, Klingon, and later Romulan forces. In addition, the major offenses that culminated in the First Battle of Chin'toka and the Battle of Cardassia were launched from DS9. (DS9: „Tears of the Prophets”, „What You Leave Behind”)

See also: Dominion War, "Statistical Probabilities", "In the Pale Moonlight"

Station LayoutEdytuj

Deep Space 9's structure was highly unusual, classified by Starfleet as a "hybrid planar-columnar triradial structure". Its basic form consisted of a central core assembly containing most primary systems, connected by crossover bridges to a series of two concentric rings for habitat and docking facilities, and a series of three sweeping pylons containing ore-processing and additional docking facilities.

Central coreEdytuj

Plik:Ds9ops.jpg

The central core was a roughly cylindrical structure consisting of several terraced platforms containing various key facilities. At the extreme dorsal end of the core was the Operations center and the subspace communications antennae, as well as the deflector shield generators. Below this assembly was the three-level Promenade, a public area for commerce and recreation. The Promenade also housed the station's Infirmary, the Security office, the Bajoran temple, and Quark's bar.

The lower sections of the core contained engineering and support facilities, including at least one large industrial replicator, the computer core, and multiple deuterium fuel tanks. At the extreme ventral end sat the six fusion reactors.

Habitat RingEdytuj

Plik:Ds9quarters.jpg

The habitat ring was the inner ring of the station's structure, intended primarily for the housing of most of the station's semi-permanent residents. Spaced along the ring were also six landing pads, used by Starfleet's runabouts and other small craft. The station itself could accomodate 7000 people; whether this was the number of permanent residents or not was not clarified.

Also mounted along the habitat ring were three large protrusions, upon which a large portion of the station's armaments were mounted, as well as its tractor beams.

Docking RingEdytuj

The docking ring was the outer ring of the station's structure, and was used primarily for moving and storing goods and for starship docking facilities. Twelve large docking ports were distributed around the perimeter, and numerous cargo bays were connected to these facilities. In addition, a series of six thrusters were mounted on the edge of the ring. These thrusters were intended mainly for maintaining orbital position.

Three large, sweeping docking pylons emerged from the dorsal and ventral surfaces of the docking ring to give DS9 its characteristic spindly shape. At the extreme end of each pylon was an additional docking port (for a total of six on the pylons), which could accommodate larger starships up to those approximately the size of the Galaxy-class. The majority of the pylons' internal structure was used up by ore processing facilities.

The docking ports where the docking pylons intersected the main structure had the capability of launching probes. (DS9: „If Wishes Were Horses”)

One of the airlocks located along the perimeter of the docking ring was airlock 17. (DS9: „The Siege”)

A51Edytuj

Plik:A51.jpg

A51 was a restricted area aboard Deep Space 9 that housed the station's deflector array controls and several EPS conduits. Rom opened a service hatch labeled "A51 | Restricted Area | Authorized Personnel Only" when attempting to disable the deflector array before the Dominion could fire an anti-graviton pulse at the self-replicating minefield that was preventing Dominion ships from coming through the wormhole. (DS9: „Behind the Lines”)

The name of the restricted area was likely a nod to the restricted US Air Force Flight Test Center (commonly known as "Area 51") at Groom Lake, Nevada.

ApocryphaEdytuj

  • In book one of the Millennium trilogy, Deep Space 9 is destroyed when a second Celestial Temple (a Pah-wraith wormhole) is opened inside of Quark's Bar, begining a horrific chain of events that sees the near extinction of several of Star Trek's most notable races (specifically, the Klingons, Cardassians, and Humans), along with the destruction of Earth, the Enterprise, the Federation, and, nearly, the universe itself. However, the timeline is repaired thanks to Benjamin Sisko and the crew of Deep Space 9, who manage to disrupt the formation of the second wormhole by causing a Cardassian ship from the present to collide with a Klingon ship from that alternate future, resulting in the wormhole being disrupted while DS9 and the temporally-relocated Defiant exit from the traditional wormhole.

See alsoEdytuj

AppendicesEdytuj

AppearancesEdytuj

ReferencesEdytuj

See AlsoEdytuj

BackgroundEdytuj

The Star Trek: Deep Space Nine Technical Manual asserts that Deep Space 9 was equipped with Type-IX, -X, and -XI phasers. The Type-XI's were said to have been installed into retractable platforms stowed in the Habitat Ring. These make their first appearance in "The Way of the Warrior".

Behind the ScenesEdytuj

Deep Space Nine concept

Final conceptual art sketch

The task of designing the space station Deep Space 9 — which had to be a new, iconic and alien-looking image that could be quickly recognized when seen on a small television screen — was a long, involved process that took several different directions before evolving into the final design we now take for granted.

Production designer Herman Zimmerman was the man assigned to come up with this fresh and unique look that would be the centerpiece of the next Star Trek show to follow The Next Generation.

The physical model of Deep Space 9 was designed by Herman Zimmerman, Rick Sternbach and other members of the art department. The original, six-foot in diameter, model was built by Tony Meininger.

The model of station Deep Space Nine (Lot #493) was sold at the 40 Years of Star Trek: The Collection auction on October 6, 2006 for $132,000 including the buyer's premium (the winning bid was $110,000).

External LinksEdytuj

Więcej od Wikii

Losowa wiki